Back to Top

Over de periode in Italië vertelde Heystek na de oorlog dat de gevangen door de Italiaanse bewakers heel erg goed werden behandeld. Hun haren werden weer geknipt, de baarden afgeschoren en zoals Abraham aan zijn zoon verteld “ons was letterlik vet gevoer”.

 

Waar hij het aan verdiende weten we niet, maar Abraham kreeg van de Italianen een bijnaam. Hij werd “Juiseppi” genoemd. Hij raakte min of meer gewend aan zijn  bijnaam zodat hij zich na terugkomst in Zuid Afrika “Joe” liet noemen.

De naam van het concentratiekamp waar hij in Italië verbleef laat zich niet meer achterhalen.

Toen in 1945 de Tweede Wereldoorlog eindigde had Abraham drie jaar gevangen gezeten. Met het Engelse oorlogsschip de HMS Alcantra werd hij teruggebracht naar Zuid Afrika, waar hij in Durban aan land kwam.

 

 

Na de oorlog kreeg het leven in Afrika weer zijn normale gang. Abraham Eliza huwde zijn Isabel en drie kinderen werden geboren. Zijn werk bij de politie kon hij ook weer op pakken.

In 1936 werd in Dordrecht openluchtzwembad Het Wantijbad geopend. Vijfendertig jaar later werd het door de gemeente gesloten. Een burgerinitiatief opvolgend werd in 1974 de Stichting Wantijbad Dordrecht opgericht en kon het bad in 1975 weer voor de zwemmers worden opengesteld.

 

In 1986 ging Bas Heijstek zich als vrijwilliger voor het zwembad inzetten.

Gedurende een lange periode van 26 jaar heeft Bas zich op tal van gebieden ingezet voor het bad. Hij verzorgde de administratie, was bedrijfsleider en voorzitter van de stichting. Zo was hij altijd op het bad aanwezig, maar de vele bezoekers kennen Bas vooral als de man achter de kassa.

Seuns van Doornkom, Klipfontein, Leeuwdoorns, Lisbon, Vaalkop en Waaikraal

Van Giessen naar Rustenburg

 

In de maand mei van het jaar 1862 verlaat het echtpaar hun dorp Giessen en met het zeilschip Willem Hendriks de Nederlandse wateren. De reis wordt gemaakt met hun zoons; Joost (vijftien jaar), Jan (veertien), Hendrik (twaalf), Piet (elf), Abraham Elisa (vijf), dochter Elizabeth (vier jaar) en Jannigje een baby van negen maanden. Tijdens de negentig dagen durende reis overlijden zowel de baby als de moeder. Zij worden op zee “begraven”. Jan gaat met zijn zoons in Kaapstad aan land. Daar wacht hem de taak bij de Nederlandse consul het overlijden van zijn vrouw te gaan melden. Hij doet dat samen met de kapitein van het schip op de 18e juli 1862.

 

Het moederloze gezin zal zevenendertig dagen op de Kaap blijven wonen. Ze genoten gastvrijheid bij de Hollandse familie J.A. de Vrije, een tabakhandelaar die een woning aan de Houtstraat bezat.

Abraham Eliza Heystek is een achterkleinzoon van de in Nederland geboren Jan Heystek, de stamvader van de “Heystekke” in Zuid Afrika en van de eveneens in Nederland geboren overgrootmoeder Johanna Roza die helaas de reis naar Zuid Afrika niet heeft kunnen voltooien.

Deze Abraham Eliza Heystek, die in de omgang “Boet” werd genoemd, leefde generaties later. Behalve dat hij op 26 april 1919 in Rustenburg in Zuid Afrika geboren en vernoemd is naar zijn vader en grootvader die beiden Abraham Eliza waren gedoopt, zijn over zijn leven boeiende zaken te melden.

Uit het Zuid Afrikaanse ontvingen wij meer foto’s van Anna Susanna “Susan” Chistina Heystek.

De man rechts op de foto is Antonie Marius Heystek in het uniform van de Zuid Afrikaanse politie onder de regering van president Kruger.

 

Tijdens de Boerenoorlog werd Antoon Heystek door de Engelsen vogelvrij verklaard. Er was een beloning van 200 pond uitgeloofd voor zijn gevangenneming of voor zijn dood.

 

De foto maakt duidelijk waarom Lange Hans de bijnaam was van Antoon Heystek.

 

In Afrikaans

Die man regs op die foto is Antonie Marius Heystek in die uniform van die Suid Afrikaanse polisie onder die regering van president Kruger.

 

Tydens die Anglo-Boereoorlog is Antoon Heystek deur die Engelse vogelvrij verklaar. Daar was 'n beloning van 200 pond uitgeloofd vir sy gevangeneming of voor sy dood.

 

Die foto maak dit duidelik waarom Lang Hans die bynaam was van Antoon Heystek.

Na een winter in de stad, keken we altijd uit naar Pasen. Dan begon voor ons weer het seizoen. Waar stadskinderen vakanties op straat doorbrachten, gingen we met onze kinderen naar Oostvoorne. Iedere Paasvakantie, Pinkstervakantie en wat heet de Grote Vakantie. Ook de weekenden waren wij daar. Die waren niet zo langs als nu. We werkten nog halve dagen op zaterdag en de jongens zaten tot half twaalf op school. Op zaterdagmiddag fietsten wij via Vlaardingen naar Maassluis om met de veerboot over te varen naar het eiland Rozenburg. Het was altijd weer een evenement. Voor iedere oversteek stonden vele tientallen tot soms wel meer dan twee honderd (brom)fietsers te wachten om overgezet te worden. Eerst werden er (vracht)auto’s op het schip toegelaten waarna de tweewielers er een plaatsje tussen moesten zien te vinden. Als laatste kwam dan de bruine lijndienstbus van Vermaat (busdienst Maassluis-Brielle-Oostvoorne-Hellevoetsluis) aan boord.

 

Vanaf april dit jaar wordt een nieuw seizoen uitgezonden van het programma Duurzaam Ondernemen op RTL Z. Een informatief programma waarin verschillende partijen en organisaties in het land laten zien hoe zij bezig zijn met duurzaamheid. Jolanda Heistek uit Bleiswijk heeft aan deze uitzending haar medewerking verleend.

 

Een van de eerste uitzendingen gaat over de biobased ontwikkelingen in Noordoost-Nederland met de nadruk op Drenthe. Drenthe is een provincie waar zowel de politiek, ondernemers, kennisinstellingen als onderzoekers vol inzetten op de ontwikkeling naar een Biobased Economy.

Seuns van Doornkom, Klipfontein, Leeuwdoorns, Lisbon, Vaalkop en Waaikraal

 

Wat er aan vooraf ging

Ooit was het ’t land van de Boeren die het in 1854 de naam Oranje Vrijstaat gaven. Het gebied ingesloten door de Oranjerivier in het zuiden, de Vaalrivier in het noorden en in het oosten door het Drakengebergte, werd wederrechtelijk door de Engelsen toegeëigend en tot Brits domein verklaard. Veel van de Hollandse emigranten wensten niet onder Brits gezag te leven en trokken verder naar vruchtbare gronden in het noorden om daar nieuwe woonplaatsen te zoeken. Pretorius, Potgieter en Schoeman waren in die tijd de zogenoemde Voortrekkers. Mede door het gezag dat men van Pretorius erkende, sloten de Britten vrede met de Boeren en erkenden onafhankelijkheid van het gebied. Zo ontstond de Zuid-Afrikaansche Republiek, informeel bekend als Transvaal. De Republiek was onafhankelijk van 1856-1877.

 

Seuns van Doornkom, Klipfontein, Leeuwdoorns, Lisbon, Vaalkop en Waaikraal

De afgelopen maanden hebben veel in Zuid Afrika wonende familieleden ons voorzien van zeer interessante informatie over de Heystek-familie. Krantenartikelen en andere documenten zijn gescand en opgestuurd, boeken beschikbaar gesteld, informatie bij andere familieleden verzameld opgeschreven en ook weer doorgezonden. Al deze zeer belangrijke informatie die zoveel zegt over de “Heystekke” in Afrika mag niet zomaar in het familiearchief worden opgeborgen. Het heeft aanleiding gegeven hier iets mee te doen. Uiteindelijk heeft het geresulteerd in tien publicaties die op dit blog zullen worden gepubliceerd. Over enige dagen leest u aflevering 1 van de serie “Seuns van Doornkom, Klipfontein, Leeuwdoorns, Lisbon, Vaalkop en Waaikraal”.

 

Zonder de welwillende medewerking van onze naamgenoten uit het huidige Zuid-Afrika zou deze serie niet tot stand zijn gekomen. Onze dank gaat uit naar een ieder die op de een of andere wijze aan deze publicaties heeft meegewerkt.

 

In Afrikaans

Die afgelope paar maande het baie in Suid Afrika woon Heystek familielede ons voorsien van baie interessante inligting oor die Heystek-familie. Koerantberigte en ander dokumente is geskandeer en gestuur, boeke beskikbaar gestel, inligting by ander familielede ingesamel opgeskryf en ook weer aangestuur. Al hierdie baie belangrike inligting wat soveel sê oor die "Heystekke" in Afrika mag nie sommer in die familieargief weg gelê. Dit het aanleiding gegee hier iets mee te doen. Uiteindelik het dit gelei in tien publikasies wat op hierdie webtuiste sal word publiseer. Oor enige dae lees u episode 1 van die reeks “Seuns van Doornkom, Klipfontein, Leeuwdoorns, Lisbon, Vaalkop en Waaikraal”.

 

Sonder die welwillend medewerking van ons namesakes uit die hede vandaag Suid-Afrika sou hierdie reeks nie tot stand gekom het nie. Ons dank gaan uit na almal wat op die een of ander wyse aan hierdie publikasies het saamgewerk.

 

“Heystekke” in Zuid-Afrika – deel 1

“Heystekke” in Zuid-Afrika – deel 2

 

Een persoonlijk verhaal.

Net als vele generatiegenoten behoorden mijn vrouw en ik niet tot de allergrootsten. Het huisje hoefde daarom niet zo hoog te worden. Jaren later groeiden onze zoons royaal boven ons uit. Dat was reden voor mij het dak van het huisje te halen en het huisje hoger te maken. Ik maakte van de gelegenheid gebruik de glas-in-lood ramen te vervangen door openslaande ramen en de voorgeven opnieuw te bouwen; nu van hardhout.
Familie was er ook in de buurt. Tegenover ons stond het huisje van mijn schoonouders Huib en Anna. Zij hadden eerst nog een tenthuisje en we spraken af dat hun huisje de komende winter wel bij ons kon worden opgeslagen.
Het kwam Huib echter goed uit, hij was bouwvakker, om net als wij een permanent huisje te bouwen. Hij was vrijwilliger bij het Rode Kruis en EHBO-er in hart en nieren, en daar wilde hij graag veel van zijn vrije tijd aan besteden. Vanuit de bevlogenheid bezette hij in zijn vrije tijd de EHBO post van het Kruininger Gors en heeft menig pleister geplakt en vele kleine verwondingen verzorgd.